Binnen het onderzoeksprogramma Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950 richt het project Getuigen & Tijdgenoten zich speciaal op het verzamelen van de ervaringen van betrokkenen in Nederland, Indonesië en eventueel andere landen. Het project Getuigen & Tijdgenoten wil een brug slaan tussen de mensen die tussen 1945 en 1950 in Indonesië verbleven en de onderzoekers van het onderzoeksprogramma.  Lees meer

Het project Getuigen & Tijdgenoten is onderdeel van het onderzoeksprogramma naar de dekolonisatie dat door het KITLV, NIMH en NIOD wordt uitgevoerd.

Oproep
23-01-2018

Een groep studenten journalistiek van de Hogeschool Groningen maakte een documentaire over de oorlog in Indonesië tussen 1945 en 1950.

Nieuws
11-01-2018

Door: Ewout van der Horst
‘Ter blijvende herinnering aan je Indische jaren, van je Vader en Moeder’, staat voorin één van de twee fotoalbums die ik van mijn opa erfde. Als oorlogsvrijwilliger diende hij van 1946 tot 1948 bij het 1e Regiment Stoottroepen op Midden-Java. Ik blader door het album om te proeven wat mijn opa in dat verre oord heeft meegemaakt.

Blog
18-12-2017

Hilma Bruinsma is schrijfster van de blog Taboe in het theemeubel en het gelijknamig boek in wording. Na de Tweede Wereldoorlog vertrok haar vader als oorlogsvrijwilliger naar Indonesië. Gedurende drie jaar hebben haar vader en moeder elkaar dagelijks geschreven. De brieven lagen jarenlang in bamboe manden in het theemeubel van haar ouders. Deze briefwisseling vormt de basis van een boek, de vorderingen houdt zij bij in een blog. Met ons deelt ze haar motivatie voor en ervaring met het schrijven van dit blog.

Blog
18-12-2017

Door: Ewout van der Horst
‘We streden voor recht en orde.’ Meer wilde mijn opa, Teun de Gelder (1926) uit Berkel, niet kwijt over zijn tijd in Indië. Als kleine jongen luisterde ik geboeid naar zijn verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Hij zat bij de ondergrondse en had bij de Bevrijding nog tegen de Duitsers gevochten. Maar toen ik als geschiedenisstudent vroeg naar die andere oorlog, waarvoor hij zich als vrijwilliger had gemeld, gaf hij niet thuis. Na enig aandringen stommelde hij naar zolder en kwam terug met twee fotoalbums uit die tijd. Als toelichting volstond hij met een verwijzing naar de foto’s van zijn gesneuvelde strijdmakkers. Na zijn dood in 2004 waren die albums het enige wat ik verlangde uit zijn nalatenschap.

Blog